• کدخبر: 39569
  • تاریخ انتشار خبر: ۱:۴۳ ب.ظ - دوشنبه ۱۳۹۶/۰۱/۲۸
  • چاپ خبر
تربیت فرزندان چهارده تا بیست و یک سال از منظر دین اسلام؛

نوجوان اهل استدلال و منطق است/ سرزنش نوجوان در برابر دیگران ممنوع

پس از پایان ۲۱ سالگی وظیفه والدین نسبت به تربیت فرزند پایان می یابد و از این به بعد والدین باید تنها فرزند خود را امر به معروف و نهی از منکر کنند.

به گزارش خبرنگار آرمان زنان، مادربزرگ هایمان همیشه می گویند که فرزند عزیز است اما تربیت او عزیزتر از خود او است، این سخن آن ها بیراه هم نیست؛ تربیت فرزند یکی از دغدغه ها و از مهمترین وظایف والدین است، برای کاشتن گلی از گل های باغ بهشت و داشتن فرزندی که مایه مباهات ما در دنیا و آخرت شود علاوه بر رعایت واجبات شرعی و مواظبت بر لقمه حلال داشتن، لازم است امور رفتار و گفتار خود در مواجهه با فرزندان را هم بیاموزیم و به آن عمل کنیم تا بتوانیم پس از پایان سنین تربیتی او میوه دلخواه خود را بچینیم.

در گزارش های قبلی تشریح شد که رسول ‌خدا (ص) مراحل تربیت کودک را به سه دوره هفت ساله تقسیم کرده فرموده اند: «الولد سیّد سبع سنین و عبد سبع سنین و وزیر سبع سنین» هفت سال اول دوران آقایی کودک است، هفت سال دوم دوران اطاعت و هفت سال سوم دوران وزارت و همکاری است و لذا  به بحث تربیت صحیح کودک از منظر دین مبین اسلام تا سن هفت سالگی اشاره کردیم.

در روایات امده است که امام باقر (ع) فرموده اند: پدرم امام سجاد (ع) به مردی برخورد کرد که پسرش خود را به ساعد پدر آویزان کرده بود به حالت لوسی و بی‌تربیتی، پدرم از این آدم آن‌ قدر بدشان آمد و تا زمانی که از دنیا رفت، با او صحبت نکردند. از این روایت می توان دریافت که برخورد امام با انسانی که نسبت به تربیت فرزند خود بی قید است چگونه خواهد بود.

در این گزارش سعی می شود تا مرحله تربیت فرزند در دوران چهارده تا بیست و یک سالگی سالگی تشریح شود و فرمایش رسول گرامی اسلام حضرت محمد (ص) مبنی بر اینکه در این دوران فرزند باید وزیر و مشاور خانواده باشد بررسی خواهد شد.

* در هفت سال سوم زندگی، فرزند وزیر و والدین حاکم هستند

الهه تیموری در گفتگو با خبرنگار ما، در همین رابطه اظهار کرد: این دوران سنی با رشد و بالندگی عقلی و فکری نوجوان همراه است چرا که او به گروه بزرگسالان وارد می شود.

وی با بیان اینکه در این دوران تغییرات حاصل از ترشحات هورمونی در دختران و پسران به وجود می آید و آثار بلوغ جسمی، روحی و رفتاری فرزندان نمایان می شود، افزود: در این دوران والدین دیگر نباید به فرزند خود مانند یک کودک نگاه کنند بلکه با اطمینان داشتن به توانمندی های او از نظرات سازنده او در امور استفاده کنند.

وی افزود: لازم است ارتباط فرزند با پدر و مادر تا ۲۱ سالگی حفظ شود، به طوری که حتی اگر فرزند ازدواج کرد و فرزندی هم پیدا کرد مورد تربیت والدین خود قرار بگیرد چرا که تنها در این حالت می توان امیدوار بود فرزند مسئولیت پذیر بوده و در سنین پیری فرزند به والدین خود رسیدگی کرده و از آن ها مراقبت کند.

وی با تاکید بر اینکه در تربیت فرزند تفاوتی بین دختر و پسر وجود ندارد، افزود: فرزند ما خواه دختر باشد یا پسر باید در سن ۱۴ تا ۲۱ سالگی خود را تصمیم گیرنده و صاحب نظر ببیند و بدون هیچگونه فشاری نظر خود را بیان کند.

* نوجوان اهل استدلال و منطق است

تیموری ادامه داد: وزیر در هر حال تابع حاکم است و لذا فرزند باید نظر بدهد اما نظر والدین را در نهایت بپذیرد و والدین نیز توجه کنند که به طور صریح و شفاف نظر فرزند خود را رد نکنند.

وی تصریح کرد: در مواجهه با یک نوجوان باید مراقب بود که او دیگر خود را کوچک نمی داند بلکه برای خود شان و منزلتی در حد والدین قائل است و لذا از دخالت کردن یا کنترل شدن به ستوه می آید و والدین باید مخفیانه به طوری که جلب توجه نکنند او را مراقب باشند.

این کارشناس مسائل دینی و خانواده بیان کرد: نباید از یک نوجوان انتظار داشت تا از ابتدای کار حرف والدین خود را بپذیرد و نباید او را به خاطر اینکه حرف شنوی ندارد تنبیه کرد بلکه باید با آوردن استدلال و منطق او را قانع نمود حتی نباید او را به خاطر اینکه حرف شنوی خوبی دارد ترغیب و تشویق کرد بلکه باید او را به خاطر خوش فکری و دقت نظری که دارد تشویق نمود.

وی بیان کرد: در این سنین نوجوان می خواهد رفتار سنتی گذشته والدین را کنار بگذارد و با ابتکار خود طرحی نو ایجاد کند که این کار پسندیده ای است به طوری که امیرالمومنین (ع) می فرمایند: «آداب و رسوم زمان خودتان را با زور و فشار به فرزندان خویش تحمیل نکنید؛ زیرا آنان برای زمانی غیر از زمان شما آفریده شده اند.»

* تحقیق در امور دینی و کنار گذاشتن تفکر سنتی والدین از ویژگی های سنین نوجوانی

تیموری ادامه داد: در امور دینی گاه ممکن است به راحتی نوجوان نماز و سایر اعمال عبادی را قبول نکند و باید دانست دینی که با تعصب و جبر والدین به فرد القا شود، استوار نخواهد بود و سخن پیشوای ما امام صادق(ع) نیز موید این مطب است: «کسی که با تقلید از رجال وارد این دین شود با تقلید نیز از آن خارج می گردد کسی که با کتاب و سنت به این دین گرایش پیدا کند، کوه ها از جای خود جدا می شوند پیش از آنکه عقیده او از او جدا شود.» و لذا خداوند به جوانی که با تحقیق به عبادت خداوند روی می آورد در برابر ملائکه مباهات می کند.

وی در خصوص سایر رفتارهای نوجوانان در این سنین بیان کرد: در این سنین باید توجه کرد که فرزندان نوعی لجاجت پیدا می کنند که ناشی از کنار گذاشتن همان تفکر سنتی والدین است و لذا آن ها در برابر رفتارهای نسنجیده والدین از خود واکنش نشان می دهند که گاه به لجاجت تعبیر می شود.

* سرزنش نوجوان در برابر دیگران ممنوع

این کارشناس مسائل دینی و خانواده ادامه داد: از دیگر نکات تربیتی در این سنین این است که والدین باید توجه داشته باشند فرزند خود را در برابر دیگران سرزنش نکنند، همانگونه که امام علی (ع) فرموده اند: «نصیحت گفتن به فردی در حضور دیگران کوبیدن شخصیت او می باشد.» لذا این کار رابطه والدین و فرزند را تیره و تار خواهد کرد.

* پس از ۲۱ سالگی وظیفه والدین نسبت به فرزند، امر به معروف و نهی از منکر او است

وی با بیان اینکه پس از پایان ۲۱ سالگی وظیفه والدین نسبت به تربیت فرزند پایان می یابد، خاطر نشان کرد: برخی افراد پس از سال های متمادی، به سوی ایمان و حقیقت گرایش پیدا می کنند و برخی هم خیر و لذا از این سن به بعد والدین باید تنها فرزند خود را امر به معروف و نهی از منکر کنند.

انتهای پیام

درج دیدگاه