• کدخبر: 39352
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۰:۵۰ ق.ظ - یکشنبه ۱۳۹۶/۰۱/۲۰
  • چاپ خبر
13920420200357342_PhotoL
یادداشت؛

لزوم احیای نقش سنتی زنان در تولید و اشتغال همراه با حفظ نقش زن در خانواده

زن ایرانی در فرهنگ اصیل ایرانی بدون آنکه خانواده قربانی عدم حضور او در خانه بشود در تولید و اشتغال جامعه نقشی اساسی و بی بدیل داشته و در جامعه پیشرفته اسلامی نیز به جای الگوگیری از غرب باید به دنبال احیای آن الگوی سنتی اسلامی برای زن ایرانی بود.

پایگاه تحلیلی خبری آرمان زنان – زینب منتظرالقائم/ در جامعه ایرانی امروز و در فرهنگ عوام، نام زن با علاقه به خرید و مصرف زدگی عجین شده است و آنچنان بر روی علاقه زنان به خرید مانور داده می‌شود که اگر زنی در جریان تندباد این تبلیغات قرار گیرد و چنین ویژگی را در خود نبیند به عادی و طبیعی بودن روحیات خود شک می کند و اگر اسقلال فکری نداشته باشد سعی می کند در مصرف زدگی همرنگ جماعت شود.

اما آیا در ۳۰سال پیش هم زن در خانواده ایرانی تنها نقش مصرف کنندگی را داشت؟ وقتی به عقب باز می گردیم و به تو و پستوهای زندگی‌های دو نسل قبل از خود نگاه می‌کنیم حتما دار قالی که انیس ساعات بیکاری زنان خانه دار بود را مشاهده خواهیم کرد. ای بسا بسیاری از مادران و مادر بزرگان ما که با دارهای قالی خود کمک خرج والدین و همسران خود بودند، هر چند امروز این هنر ارزشمند و ملی ایرانی محدود شده است به کارگاه های کوچک و زنان شریف روستایی.

در جامعه امروز قالی بافی کلاس ندارد و دختران تحصیل کرده چنین کاری را در شأن خود نمی بینند، غیر تحصیل کردگان به دنبال سودهای کوتاه مدت هستند و قالی بافی چنین قابلیتی ندارد، آن سوی ماجرا هم قابل تامل است، قالی بافی امروز سود سابق را ندارد و ایران بازارهای جهانی را نیز به رقیبانی نظیر هند و چین واگذار کرده است.

شرایط زندگی صنعتی امروز هم یکی از از عواملی است که لزوم تدبیر برای اوقات بیکاری زنان و دختران را جدی تر می کند، مادران و مادر بزرگان ما در گذشته بسیاری از کارهای خود را با دست انجام می دادند؛ شستن ظرف طبیعی ترین کار زن خانه دار است که امروز ماشین های ظرفشویی بار همین زحمت اندک را نیز از دوش زنان برداشته است، زن امروز به مدد مایکروفر و… حتی دغدغه ته گرفتن غذایش را هم ندارد.

زن دیروز خانه اش حیاتی بزرگ و پستوهای متعدد و در نهایت انباری بزرگ به نام زیر زمین داشت و همین دست او را باز می‌گذاشت تا بسیاری از مواد غذایی داخل خانه را یکجا تولید کرده و برای یکسال خود ذخیره نماید، موادی غذایی نظیر انواع رب، انواع سرکه، انواع ترشی و مربا که قبلا از تولیدات خانگی زنان ایرانی به شمار می رفت و امروز اغلب این مایحتاج از بیرون منزل خریداری می‌شود.

نتیجه چرخه زندگی ما این شده است که زن تولید کننده دیروز تبدیل شده به زن مصرف کننده امروز. در واقع زنان از چرخه تولید حذف شده اند حتی اگر شاغل باشند.

آنچه که از سوی غربگرایان و صاحبان تفکرات فمینیستی برای اشتغال زنان نسخه پیچی می‌شود سهم برابر زنان با مردان در مشاغل دولتی است اما آنچه در عمل اتفاق افتاده هجوم زنان و دختران به مشاغل آزاد نظیر فروشندگی، حسابداری و… است که اغلب این مشاغل هم فاقد مزایای شغلی و امنیت شغلی هستند.

حال باید دید برای آنکه زنان در زندگی صنعتی هم مولد باشند و در اقتصاد خانواده نقش آفرین باشند و در عین حال بر حضور آنها در منزل و تربیت صحیح فرزندان خلل وارد نیاید و شأن و منزلت او نیز حفظ شود چه کاری می توان انجام داد.

امروز کمتر زن و دختری را می توان یافت که در یکی از شاخه های هنرهای دستی استاد نباشد اما معضلی که وجود دارد آن است که بازار فروشی برای این تولیدات وجود ندارد؛ لذا از طریق دایر کردن روز بازارها و تعیین غرفه برای فروش انواع تولیدات صنایع دستی می توان به این زنان در فروش تولیدات خود کمک نمود و از آنجا که اصفهان شهری توریستی است صنایع دستی نظیر قالیچه، ظروف مینا کاری شده و صنایع خاتم از قیمت بالایی برخوردارند و در عوض محصولات چینی بازار سوغاتی‌های ارزان قیمت را اشباع می نماید که می توان با مدیریت تولیدات صنایع دستی زنان خانه دار چینی ها را از این عرصه بیرون راند.

پیش از انقلاب اسلامی ایران در خانه‌های مردم ایران به ندرت تلویزیون یافت می‌شد اما امروز رایانه یکی از وسائلی است که در اغلب منازل یافت می‌شود و اغلب استفاده غیر کاری دارد؛ لذا می توان از طریق آموزش نرم افزارهای کاربردی به زنان خانه دار نیازهای جامعه به این برنامه ها را از طریق کار زنان خانه دار تامین نمود.

اما یکی از شاخه های تولید، تولید علم است و امروز اقتصادهای دانش بنیان در دنیا حرف اول را می زنند، عرصه علم و پژوهش از معدود عرصه هایی است که زنان با حفظ وقار، شأن و جایگاه خود می توانند آزادانه فعالیت نمایند. عرصه علوم انسانی و نیاز به تولید محتوای بومی مطابق با فرهنگ و آداب ایرانی – اسلامی در این عرصه یکی از نیازهای امروز جامعه ما است که زنان تحصیل کرده با ورود در این عرصه هم می‌توانند از وقت خود استفاده بهینه کنند.

نتیجه آن که جایگاه و ارزش کار و احساس مسئولیت در برابر تامین نیاز از درون، در خانواده و اجتماع نیازمند اراده ملی بوده و قدم اول آن است که بیکاری در جامعه ولو در صورت بی نیازی مادی برای تمام افرادی که توانایی کار کردن دارند به عنوان یک ضد ارزش شناخته شود.

زنان نیز در جامعه مستثنی نیستند؛ زن ایرانی در فرهنگ اصیل ایرانی بدون آنکه خانواده قربانی عدم حضور او در خانه بشود در تولید و اشتغال جامعه نقشی اساسی و بی بدیل داشته و در جامعه پیشرفته اسلامی نیز به جای الگوگیری از غرب باید به دنبال احیای آن الگوی سنتی اسلامی برای زن ایرانی بود.

انتهای پیام

درج دیدگاه

تازه ها